مثل درخت در شب باران.به اعتراف

با من بگو .بگوی صمیمانه.هیچ گاه

تنهایی برهنه و انبوه خویش را

یک نیم شب

               صریح.

                        سرودی به گوش باد؟

در زیر آسمان

هرگز لبت تپیدن دل را

-چون برگ در محاوره ی باد-

بودست ترجمان؟